Voorzitster van de Ned. Bond voor Plattelands-vrouwen van huis uit is ze Rotterdamse. Ze komt uit een meisjesgezin en heeft altijd op meisjesscholen gezeten.

Ze kwam via haar zus in aanraking met patchwork. Kort daarna hoorde ze van een kennis dat de Bond van Plattelandsvrouwen bij haar in de regio een patchwork cursus gaf. Van hen hoorde ze welke activiteiten de bond nog meer organiseerde en binnen de kortste keren werd ze lid. Ze ging naar afdelingsavonden, schreef zich in voor de leesclub en volgde cursussen als de fijne keuken en spreken in het openbaar. Al snel kwam zij erachter dat de bond op provinciaal niveau verschillende educatieve activiteiten organiseerde: er werden speciale themadagen georganiseerd over binnenhuisarchitectuur, kunst-geschiedenis en noem maar op. Ze bezocht ze allemaal. Toen de provinciale afdeling haar op zeker moment een bestuursfunctie aanbood, wist ze onmiddellijk: ja, dat is het. Het kostte haar een paar maanden om zich in te werken. Ze kreeg allerlei werkboeken met informatie over projecten die waren gedaan en omdat ze zo ontzettend leergierig was, heeft ze ze stuk voor stuk doorgewerkt. Daardoor begreep ze waar het allemaal om ging en kon ze al snel meedenken. Vóór alles moet ze in haar functie over een grote dosis enthousiasme beschikken en daar heeft het haar nooit aan ontbroken. In het eerste jaar van haar bestuursfunctie, volgde zij alle activiteiten op de voet en kreeg zij ook op landelijk niveau met de bond te maken. Twee jaar na haar toetreding tot het provinciaal bestuur werd ze landelijk voorzitster.

Als voorzitster is ze vrijwel continu met de bond bezig. Als er een congres is, is ze vaak een paar dagen van huis. Ze was drie weken in Peking, waar de VN-Wereld Vrouwenconferentie werd gehouden. In zekere zin is ze nu, als voorzitster van de bond, al bezig met een soort ontwikkelingswerk: ze heeft mede vorm gegeven aan het project kritisch consumeren, duurzaam produceren, dat het economisch evenwicht tussen Noord en Zuid in de wereld wil verbeteren. Ze proberen vrouwen bewust te maken van hun manier van consumeren. Tenslotte hebben zij met 71.000 leden een groot draagvlak.

Het doel van Peking was voor Betty en de haren vooral om de ideeën van andere vrouwen ten aanzien van een beter milieu te verzamelen, maar ook om de idealen van de bond in een breed kader uit te dragen, om daarover van gedachten te wisselen en er nieuwe perspectieven aan toe te voegen. Het was voor mij persoonlijk heel stimulerend te merken dat vrouwen in alle delen van de wereld met hetzelfde bezig zijn. Er is een wereldwijde ontwikkeling gaande, waar ik in Peking in levenden lijve van heb kunnen proeven.

We hebben contacten gelegd en adressen uitgewisseld; ik heb er echt alle vertrouwen in dat we in de toekomst met elkaar iets zullen bereiken. We zullen met elkaar samenwerken, ideeën uitwisselen en elkaar stimuleren. Wereldwijd. Het feit alleen al dat je weet: in Australië, in Canada en Vietnam -overal zijn vrouwen met hetzelfde bezig! Je beseft dat je in groter verband hetzelfde doel nastreeft.