Hij promoveerde in 1840 in de rechten, werd in1848 lid van de tweede Kamer der Staten-Generaal en aanvaardde in 1852 de portefeuille van Buitenlandse Zaken in het eerste ministerie Thorbecke, dat door de Aprilbeweging ten val gebracht werd. Hij critiseerde gelijkelijk die beweging en de houding der curie. In de Kamer teruggekeerd, bestreed hij de conservatieven fel. 11 maart 1861 trad hij nogmaals als minister van Buitenlandse Zaken op, maar moest nog hetzelfde jaar aftreden, omdat hij zich kantte tegen de liberale koloniale politiek van de minister van Koloniën, Loudon. In september 1864 nam hij wederom zitting in de Tweede Kamer, waar hij echter tot de conservatieve groep behoorde en de liberalen fel bestreed. Hij was 1867-1885 gezant te Parijs; sinds 1888 lid van de Eerste Kamer.

LITT.:J.A. de Bruyne, Gesch van onze tijd (1912) II blz 371-401 en blz 136 vv. Nw Ned biogr. Wdb 1x (1933) kol 1324-26 P.J.Oud Honderd jaren (1946) W.J. van Welderen Rengers, Schets eener parlem. Gesch. V. Ned. I (4de dr. 1948) blz. 81, 239-249, 305-308.