In 1884 werd hij Jezxuit en in 1889 scriptor aan de cursus S. Scriptura te Valkenburg en in 1928 hoogleraar in het Armeens en Georgisch aan het bijbelinstituut te Rome. Hij beheerste een groot aantal Oosterse talen en is vooral bekend om zijn Lexicon graecum Novi Testamenti (1911, 2de dr. 1961 bewerkt door M. Zerwick) en zijn Lexicom hebraicum et aramaicum Veteris Testamenti (1940 vv.) Verder gaf hij een eigen vertaling van de psalmen in het Latijn (1928, 2de dr. 1939) en verzorgde hij nieuwe uitgaven van de werken van J. Kanebenbauer en R. Cornely.

LITT.: A. Bea, Biblica 29 (1948; m. bibl.), blz 152-57