Zollinger verbleef van 1903 tot 1907 in Argentinië en werkte vanaf 1916 als onderwijzer; ook redigeerde hij sinds 1936 Die Zeit. Zijn neoromantisch aandoend lyriek wordt gekenmerkt door de achter de synthese voelbare polariteit tussen beeld en gedachte, tussen beeldengoed en decoratief fuctionerend, worden meer en meer symbolisch voor het kosmisch. In zijn in qua vorm traditioneel verhalen werk nam hij steeds duidelijker een kritische houding aan tegenover zijn tijd: zijn taal gebruik bleef uiterst virtuoos en plasrisch. In zijn laatste jaren veranderde onder de indruk van (het voorspel tot) de tweede wereld oorlog zijn pacifistisch socialistisch engagement in een gevoel van verantwoordelijkheid.

Werken: Gedichten: Gedichte (1933); Sternfrühe (1936); Stille des Herbstes (1938); Haus des Lebens (1939); Gedichte (1956; anthologie); Romans: Die Gärten des Königss (1921); Der halbe Mensch (1929); Die grosse Unruhe (1939); Pfanennstiel (1940); Bohnenblust oder Die Erzieher (1942) – Novellen: Die verlorene Krone (1922 sprookje); Der Fröschlacher Kuckuck. Leben und Taten einer Stadt in zwanzig Abenteuern (1943) Das Gewitter (1943) Uitg.: Ges. Werke (4dln. 1961 v.v.)

LITT.: P.Häflicher, Der Dichter A. Zollingen (1954; diss); H.Bänziger , Heimat und Fremde. Ein Kapittel Tragische Literatur gesch. In der Schweiz: J. Schaffner, R. Waler, A. Zollinger (1958);W. Gunther, Dichtern der neueren Schweiz I (1963); B. Albrecht, Die lytik A. Zollinger (1964) E.W. Collins A bibl. Of four contemporary German-Swiss authors: F. Dürrenmatt, M. Frisch, R. Walserm A. Zollinger (1967)