In 1946 werd hij door koningin Wilhelmina gevraagd om hofmaarschalk te worden. Zijn taak was de dagelijkse leiding over de huishoudelijke dienst van de koningin.

Hij voerde een nieuw systeem in voor het serveren van van de gasten aan tafel. Hierbij kreeeg eerst de koningin en vervolgens alle gasten tegelijk opgediend. Daarvoor werd eerst de koningin en vervolgens de gasten een voor een opgediend. In 1959 kreeg hij tevens de functie van Jagermeester. Hij blies de hofjacht op de kroondomeinen nieuw leven in. prins Bernhard hield, in tegenstelling tot zijn schoonvader prins Hendrik meer van jagen in het buitenland en de Nederlandse jachtterreinen lagen er na zijn dood schromelijk verwaarloosd bij. Als nieuwe jagermeester zorgde hij er voor dat binnen een paar jaar de jachtterreinen weer in goede staat waren en buitenlandse gasten weer konden uitgenodigd voor een jachtpartij. Met koningin Juliana en prins Bernhard maakte hij veel staatsbezoeken. Als adjudant van prins Bernhard, een functie die hij voor het leven kreeg, komt hij nog regelmatig op Palijs Soesdijk.

Hij schreef zijn autobiografie onder de titel: ‘In dienst van drie vorstinnen’.