Hij werd lid van een knapenkoor en was als dramaturg werkzaam aan de Semper-opera voordat hij in de voormalige DDR en in de Bondsrepubliek van zich deed spreken. Op zijn eerste opera over het lot van de gezusters Scholl (Die Weisse Rose) volgden onder meer Levins Mühle (naar Johannes Bobrovski), Der Schuhu und die fliegende Prinzessin (naar een sprookje van Peter Hacks) en Die wundersame Schustersfrau (naar een toneelspel van Federico Garcia Lorca), een Spaanse volkskomedie over het ongelukkige huwelijk van twee heel verschillende mensen in het conflict tussen werkelijkheid en ideaal. In 1990 werd Udo Zimmermann, die in 1974 in Dresden de 'Studio für Neue Musik' oprichtte, en hoogleraar compositieleer werd, intendant van de Opera van Leipzig.

Hamburg 1982: uitvoering van ‘Die wundersame Schustersfrau’