Hij promoveerde in 1894 te Leiden in de rechten, werd in 1896 secretaris en in 1899 burgemeester van Dordrecht. Van 1906-1922 was hij vervolgens burgemeester van Rotterdam. Dit ambt vervulde hij met grote waardigheid en doorzettingsvermogen. Hij was o.a. de initiatiefnemer tot de bouw van het nieuwe stadhuis en tot een belangrijke uitbreiding der havenwerken. Toen in november 1918 de revolutie dreigde, heeft hij echter volgens velen een weifelmoedige houding aangenomen. In 1922 wees de Koningin hem, op verzoek van de Volkenbond, aan tot arbiter in het Oostenrijks-Hongaarse geschil over Burgenland. Van 1923-1926 was, hij Hoge Commissaris van de Volkenbond voor Oostenrijk, belast met het toezicht op het gebruik van de aan dit land verleende financiële hulp. Met krachtige hand saneerde hij de Oostenrijkse financiën. Van 1927-1932 was hij voorzitter van de Anglo-Mexican Claims Commission, waarna hij zich, in het ambteloze leven terugtrok. Hij schreef zeer veel artikelen in kranten en tijdschriften, waarin hij een uitgesproken conservatief en nationaal standpunt naar voren bracht.

Bibi.: Over internat. arbitrage, diss. (1894); Amerika, Italië, Nederland (1927).