Hij oogste internationaal succes met Halàlos tavasz (1922; Ned. Vert. Doodende Lente 1934). Két fogoly (=Twee gevangenen 1927) was een psychologische analyse van het huwelijk in oorlogstijd. Vermaard werd de trilogie Ararát (1957; Ned. Vert. Geschiedenis van het geslacht Dukày 1950) een charge tegen de decadente grafelijke familie, waarmee hij het genre der schandpaal romans in Hongarije inaugureerde, dat veel navolging heeft gevonden. In 1948 naar Amerika uitgeweken, publiceerde hij o.m. The Angry Angel (1953) en Krisztina és a kiràly ( = Christina en de koning, 1954)., een vervolg op zijn trilogie, maar minder virtuoos. Zijn volkstoneelstuk Süt a nap (=de zon schijnt 1924), was geliefd bij het amateurtoneel.