Dankzij zijn vaardigheid als aquarellist beklom Ziem zeer snel de treden van de maatschappelijke ladder; in 1843, na een reis in Rusland waar hij les gaf aan groothertoginnen, leidt hij een gerieflijk leven temidden van de Europese aristocratie. Zijn naam is sindsdien verbonden met twee indrukwekkende steden: Venetië en Constantinopel, de twee inspiratiebronnen van zijn werk. In 1848 gaat hij voor het eerst naar Turkije, en in 1856 verblijft hij opnieuw in Constantinopel. Daarna keert hij nooit meer naar het oosten terug maar de schetsen die hij er gemaakt heeft blijven voorzien in een rijke productie. De steeds herhaalde thema's (de Bosporus. De Gouden Hoorn, het serail, de sultanes) tonen zijn smaak voor een gedroomde Oriënt. dichter bij de fantasieën van Pierre Loti dan bij de werkelijkheid van het Turkse leven. In dit schilderij verdwijnt de tekening ten gunste van een overdaad aan kleine, komma-achtige kleurtoetsen. Roze en schril geel en blauw suggereren de weerschijn van een bont universum meer dan dat ze die duidelijk aangeven. Langzaamaan worden de werken van Ziem trouwens steeds minder hecht van structuur, tot-dat zij tenslotte alleen nog maar een aanleiding vormen voor bijna abstract kleuronderzoek.

Olieverf op hout. 67 x 65 cm Parijs, Petit Palais

De Serail te Constantinopel

Olieverf op linnen, 80 x 59 cm

Embarcation et Navires à Venises