Hij was medeoprichter (1710) en leider van het eerste Iraliaanse wetenschappelijke literair-kritische tijdschrift Giornale dei letterati d’Italia, en hofdichter te Wenen bij Karel VI, voor zijn talrijke libretti nam hij de klassieke (Franse) tragedie als leidraad. Hij schreef voorts 17 bijbelse oratoria. Componisdten als Cherubini, Händel, Pergolesi, Perpora, Scarlatti en Vivaldi hebben van zijn teksten gebruik gemaakt.