In 1989 maakte hij deel uit van de disedenten beweging, maar was vanwegen zijn critiek op de communistische partij uit de partij gezet. Ook raakte hij zijn baan op de universiteit kwijt. Hij vond onderdak bij het Prognostica instituut. Na de val van het communisme werden ze de belangrijkste denktank van de regering. Korte tijd later dook hij op bijde legendarische sociaal-democratische beweging van het land en probeerde er nieuw leven in te blazen.Tot het midden van de jaren negentig was zijn succes zeer gering. Bij de verkiezingen van 1996 kwam zijn partij als tweede te voorschijn en wordt parlements voorzitter. In 1998 wordt hij met zijn partij winnaar van de parlements verkiezingen.