Hij trad in 1791 toe tot de Singverein (de latere Berliner Singakedemia) van zijn leraar Fasch, vanwie hij in 1800 de leiding overnam. In 1806 werd hij erelid van de Akademie der Künste, in  1809 hoogleraar. In 1809 stichtte hij de eerste Liedertafel,  in 1820 het Königliches Institut für Kirchenmusik, dat hij tot zin dood leidde. Hij com­pottende vnl. vele volksliedachtige solo- en  koorlie­deren, m.n. voor mannenkoor. Goethe, met wie hij bevriend was,  prefereerde van alle toonzettingen die voor zijn liederen en balladen werden gemaakt, die van Zelter. Tot Zelters leerlingen behoorden o.a: Men­delssohn Bartltoldi, 0.Nicolai, Meyerbeer en Loewe.

Werken: (Geschrift); Selbstbiographie (2hss), uitgeg.d. J.W.Schottländer o.d.t.: C.F.Zelter. Darstellungen seines Lebens (1931), d. W.Reich (Sectie); corresp. Goethe-Zelter, d. L.Geiger (3dln. 1913), ²1920) d. M.Hecker (4dln, 1913-1918).