Hij was afkomstig uit Transsylvanië, waarvandaan hij – nadat hij uit Roemeens was feworden was – naar Hongarije uitgeweek. Hier werd hij wegens linkse activiteiren gearresteerd en uitgewezen, maar hij keerde er illegaal terug. Begonnen met expressionistische experimenten, ging hij fijnzinnig, sociaal bewogen lyriek in conventionele vormen schrijven. Na de verschrikkingen van de 2^de wereld oorlog verscheen Teremtès tanuja (= Getuige der schepping) (1945). Volgens sommige van zijn (en anderer) ‘Memorandum’ het begin van de revolte van 1956, waarvoor hij twee jaar kerkerstraf heeft uitgezeten. Van gelouterde menselijkheid getuigt Tüzböl mentett hegedü (= Viool uit het vuur gered), 1962; Ned. vert. van het titelgedicht: De geblakerde viool).

Uitg.: Sirály (= Meeuw, 1973; verz. ged.)

LITT.: Aczél Méray, The revolt of the mind (1959)