VIVALDI - De vier jaargetijden; Concert in Es,

Op, 8 nr. 5 'La Tempesta di Mare;

Concert voor viool, strijkers in twee

koren en twee klavecimbels RV 583

Thomas Zehetmair; viool

0.l.v. Camerata Bern

Berlin Classics 001 1642BC, Cat. B

Wat zou violist en dirigent Thomas Zehet­mair met het ensemble Camerata Bern nog toe te voegen hebben aan alle opnamen en interpretaties van Vivaldi's 'Le quattro sta­gioni' die er al zijn? Wat brengt Berlin Clas­sics ertoe om de zoveelste 'vierjaargetij­den' op de markt te brengen? Natuurlijk, er zijn nog veel mensen die bij die Italiaanse titel alleen maar aan een in vier vakjes verdeelde pizza denken, maar zouden er liefhebbers van klassieke muziek zijn die dit werk nog niet in hun cd-rek hebben staan, of die reikhalzend uitkijken naar de definitieve versie?

Dit zijn de vragen die zich aan mij opdrongen toen ik deze cd onder ogen kreeg. Niettemin begon ik onbevangen aan het eerste seizoen: zou het een nieu­we lente worden en een nieuw geluid? Wat ik hoorde, was energie, vaart, dynamiek en warmte: klanken die beelden werden: kwinkelerende vogels: stormen­derhand naderende donderwolken: getjilp weer en rust; daarna de tijden van broeie­rige hitte, herfstige oogstfeesten en vrolijke jachtpartijen: van klapperende tanden en stampende voeten in een snijdende kou en van lustig vallende regendruppels: kortom, alles wat Vivaldi in de door hem geschre­ven begeleidende sonnetten met woorden weet op te roepen, kreeg een overtuigende muzikale verbeelding. Dat is in de eerste plaats de verdienste van de voortreffelijke violist Thomas Zehetmair, die met deze uit­voering zeker niet alle andere versies van De vier jaargetijden' overbodig maakt -daardoor is de opname bijvoorbeeld veel te direct - maar er wel een boeiende aan toevoegt, die het in ieder geval in alle opzichten wint van die jaargetijden cd uit 1982 die ik al had.