Hij was huzaar, daarna, in 1838 werd hij door Metternich ambtenaar aan het ministerie van Buitenlandse zaken, tenslotte gevolmachtigde van kleine Duitse staten te Wenen. Hij was een late volgeling van de Romantiek, uitmuntend in de kunst van de ballade. Zijn huwelijk met Ernestina von Liptai in 1811 gaf hem een zekere mare van onafhakelijkheid.

BibI.: toneel: Turturell (1921); Zwei Nächte in Valladolid (1824); Liebe findet ihre Wege (1827); Kerker und Krone (1834);. Dramatische Werke (4 dln. 1830-‘36 en 1860). Lyriek: Totenkränze (1827); Gedichte (1552). LITT.: O. Hellmann, O. v. Z. (1910).