Duits dichter en prozaïst, werd na zijn studie (letteren en kunstgeschiedenis vrijwillig mijnwerker. Vanaf 1910 woonde hij in Berlijn, waar hij o.m. werkte als dramaturg en redacteur was van het tijdschrift Das Neue Pathos (1913-1923). In 1933 werd hij ontslagen en in 1934 week hij via Praag en Parijs uit naar Argentinië (1937). Hij werd het bekendst als arbeidersdichter. Met een niet overal even echt sociaal revolutionair pathos poogde hij als een der eersten industrie en grote stads ellende in gedichten af te schilderen. Voorts schreef hij toneelstukken, romans in verhalen en een biografie van R. M. Rilke (1913. ²1930). Hij vertaalde werk van Franse dichters als Villon, Baudelaire, Mallarmé, Rimbaud, Verlaine en Verhaeren. Werk: Gedichten: Waldpasterelle (1910) Schollenbuch (1912) Schwarz sind die Wasser der Ruth (1913) Helden und Heilige (1917) Vor Cressy an der Marne (1918); Der feurige Busch (1919) Das Grab der Welt (1919); Bäume am Rio de la Plata(1935); Neue Welt (1939).

Toneel; Sebastian oder die vier Weltkreise eines Geschlagenen. (1918-1924 tetralogie) Verhalen; Das Ereignis (1920). Der schwarze Baal (1924); Das Törichte Herz; (1925) Die Mutterstadt (1925); Romans: Die Geschichte einer armen Johanna (1925), Peregrins Heimkehr (1925) Kinder vom Paraná (1952).

LITT.: W. Omankowski, P.Zech in; Die schöne Literatur (1925 – m. bibl.); K.E. Meurer, P. Zech in: Welt und Wort, 5 (1959) F.Hüser (red.) , P. Zech (1961 m. bibl); J.Müller,Die Akte P.Zech (1965).