Hij was privaatdocent, daarna hoogleraar te Göttingen, te Kiel, te Erlangen, te Leipzig en tenslotte weer te Erlangen tot zijn aftreden in 1909. Hij is de grootste Nieuwtestamenticus van behoudende richting in de nieuwere tijd in Duitsland geweest. Zijn werk omvat zowel de tekst- als de canongeschiedenis, en het N.T. zowel als de bronnen van de vorige Christelijke Kerk.

LITT: Zahnbibliographie 1918; Die Religiotswissenschaft der Gegenwart in Selbstdartellungen, I (1925).