Een archeoloog met modderlaarzen was ze naar eigenzeggen niet, noemde zich een museumens, en overleed op 95-jarige leeftijd.

Annie Nicolette Josephus Jitta werd geboren aan de Keizersgracht in Amsterdam, als dochter van de wethouder van gezondheidszaken die als oogarts trachoomhad uItgeroeid in de jodenbuurt. Ze studeerde bij Byvanck in Leiden en promoveerde in 1932 aan de Gemecntelijke Universiteit in Amsterdam bij de kunsthistoricusSnijder, die zich later zou ontwikkelen tot overtuigd nazi. Als joodse wist mevrouw Zadoks ,haar echtgenoot werd tijdens een razzia weggehaald, de oorlog te overleven in een onderduikhuis aan de Prinsengracht, waar ze tot in de jaren negentig zou blijven wonen.

Als hoogleraar in Groningen bepaalde ze van 1954 tot 1975 het gezicht van de Nederlandse klassieke archeologie, en ontwikkelde ze zich tot een internationaal geroemd kenner van bronzen beeldjes uit de Romeinse tijd. "Laat een ander maar graven," zei ze tienjaar geleden in een gesprek met het Cultureel Supplement, "dan beoordeel en publiceer ik de resultaten wel." Voor haar vakgenoten en oudstudenten was mevrouw Zadoks ook na haar emeritaat de 'grand old lady of Dutch archaeology'; veel meer mensen zullen haar kennen als de auteur van Antieke Cultuur in beeld, een kunstgeschiedenis van de Oudheid in historische context, die voor generaties gymnasiasten verplichte kost was. Zadoks schreef tien boeken en tweehonderd artikelen, en inventariseerde met W .I. T .Peters en W .A. van Es al het in Nederland gevonden bronswerk. "Mooi, daar werk ik niet mee," zei ze in het CS. "Alleert het historisch belang telt. Daarom houd ik meer van Romeinse kunst dan Griekse, die naar mijn smaak wel erg etherisch is. " Toen ik mevrouw Zadokssprak in 1990, was dat naar aanleiding van een aan haar gewijde bronzententoonstelling, waarop ook een deel van haar eigen omvangrijke collectie getoond werd. Gezelschap gehouden door een hondje (Foppe) en een kat (Claudius), en gehinderd door een " verwenste vergeetachtigheid" die steeds erger zou worden, vertelde ze over haar liefde voor dierenfiguren en haar opvatting van wetenschap:" Van de meeste dingen in mijn vak heb ik altijd net genoeg geweten om tentamen af te nemen.