Hij debuteerde in 1929 met surrealistische poëzie; de bundel Stolbtsy (=Kolommen). Enkele langere gedichten uit de jaren dertig, als Torzjestva zemledelije (=De triomf van de landbouw) wekte doorhun ironiserende toon de indruk dat bij de spot dreef met de toen aan de gang zijnde collectivisering van de boeren en brachten hem in moeilijkheden. In 1938 gearresteerd, bracht hij acht jaren in een concentratiekamp door. Zijn gedichten zijn bespiegelend van aard, origineel en beeldend van taal, klassiek van vorm.

Hij muntte uit door zijn vertalingen, o.a. van het Igorlied. Zijn poëzie van na 1946 is minder origineel dan die uit zijn vroegere periode Zabolotski geldt als een der belangrijkste dichters van na 1917.

Uitg. Izbrannoje (= Bloemlezing, 1960); Stichotvorenija i poemy (= Gedichtenen verhalen 1965) Lit: A.Makedonov, N.Z. Zabolotski (1968).