Was een leerling van Plato en na de dood van Speusippos gedurende 25 jaar hoofd van de Academie. Hij ontwikkelde Plato's leer in Pythagoraeïsche zin en identificeerde de ideeën met de ideegetallen. Alle wezens zouden een dubbele oorsprong hebben, nl. uit een goddelijk principe (= de éénheid) en uit een onbepaalde Tweeheid. Als ethicus volgde Xenocrates de So­cratische opvattingen.

LITT.: A. Mannheimer, Die Ideenlehre bei den Sokratikern X. und Aristoteles (1875); R. Heinze, X., Darstellung der Lehre Sammlung der Fragmente (1892); B. Scitweitzer, X. (1932).