* Berlijn 13.7.1773 – † 13.2.1798

Dichter uit de vroege romantiek. Heeft als jong jurist met zijn vriend Ludwig Tieck, opm een voereis naar Neurenberg, Ansbach, Bamberg en Wurzburg in 1793, de tijd van de ontluikende Romantiek, de schoonheid van de bouwkunst, de schilderkunst en de literatuur van het oude Duitsland opnieuw ontdekt. In de Herzensergiessungen eines kunstliebenden Klosterbruders, die Tieck in 1797 uitgaf (herdruk door Oskar Walzel 1921) maar die in hoofdzaak van Wackenroder zijn, heeft hij daarna zijn liefde voor Oost-Duitse beeldende kunst en vooral ook voor de muziek uitgesproken en daarmee in vele opzichten de basis gelegd voor de Romantische kunstopvattingen. Na Wackenroder’s dood heeft Tieck in de Phantasien über Kunst (1799) hun beider gedachten als herinnering aan zijn overleden vriend nog eens samengevat.

Bibl. Werken en brieven uitg. d. F von Leyen (2 dln 1910) L. Schneider (1938 vollediger)

LITT.: Ph. E. Gülzow, W.H.W (1930)