Hij werd na de dood van Adrianus IV door een minderheid van de keizersgezinde kardinalen op 7-9-1159 gekozen (tegen Alexander III). Frederik Barbarossa erkende hem als rechtmatige paus; in Engeland, Frankrijk, Spanje en een deel van Italië bleef men echter trouw aan Alexander. Na de dood van Victor werden nog Paschalis III en Calixtus III als keizerlijke tegenpausen gekozen.