Hij werd een jaar na de dood van Leo IX tot paus benoemd. Dit kwam in hoofdzaak door het aarzelen van de keizerlijke kanselier en bisschop van Eichstätt, die de verkiezing niet wilde accepteren. Hendrik III drong er op aan dat er een Duitse paus zou komen, waarbij hij het advies van Hildebrand volgde. Op 16-4-1055 werd hij als paus benoemd. Hij hield in 1055 een hervormingssynode te Florence. Hij ging door voor een rechtvaardige en vriendelijke paus, die door Hildebrand als belangrijkste raadgever werd bijgestaan. Hij kroonde Hendrik IV in Aken. In het kader van de verzoeningspogingen met de machtige hertog Godfried II van Lotharingen benoemde hij diens broer Frederik tot abt van Monte Cassino (1057). En werd na Victors dood zijn opvolger. Terwijl Victor van het sterfbed van Hendrik III, die hem ook nog tot hertog van Spoleto had gemaakt, terugkeerde, stierf hij plotseling.