UURTO, Iris
Fins schrijfster - (- - 1994)
Eug Lyyli Ester Ripatti
Iris Uurto werd geboren als Lyyli Ester Mielonen als the dochter van Paavo Mielonen, een boer, en Maria Pennanen. Uurto hield niet van haar eerste namen, Lyyli Ester, en wilde reeds in haar jeugd Iris genoemd worden. Op haar vijtiende verhuisde ze naar Helsinki, waar ze in 1929 slaagde voor haar school. Gedurende deze periode werkte ze hard in allerlei baantjes, zoals huisbediende, krantenbezorgster en privé lerares. Op school leverde haar bijdrage aan de schoolkrant. In 1930 trouwde ze met Aukusti Ripatti een inspirerende schrijver en activist in linkse organisatiies. In 1930 publiceerde Uurto twee boeken, Ruumiin Ikävä, een roman, en Tulta ja Tukaa, een verzameling korte verhalen. Ruumiin ikävä (het lichamelijk verlangen), later de eerste Finse psychoanalytical roman genoemd, was de sensatie van het jaar. In 1931 stierf haar man Aukusti Ripattidoor een ongeluk en moest Uurto alleen voor haar zoon Aku-Kimmo zorgen. Zij sloot zich aan bij de radicale beweging Hiilet (Coals), die door de journalist Jarno Pennanen was opgericht. Haar volgende roman was Kypsiminen verscheen in 1935, Rakkaus Ja Pelko (1936), Timattilakien Alla (1938). In end jaren ’30 schreef zij drama’s echter met weinig succes. In de tweede wereldoorlog verscheen een verzameling gedichten Sudet (1944) en na de oorlog Ihana Lythy (1946). Haar volgende roman was Joonas ei Välittänyt (1950). Uurto hertrouwde nooit maar had wel een serieuse liefdesrelatie die omstreeks 1950 eindigde. Haar laatste boek, een oorlogsroman, Den Brinnande ön verscheen in 1957. Werk:
|