Hij was de zoon van de kansselier Jacob Ulfeldt. Na een grondige opleiding in het buitenland wat werd beëindigd met het laatste jaar bij Cesare Cremonini te Padua, hij keerde terug naar  Denemarken in 1629 en won spoedig de gunsy van Christian IV. In 1634 werd hij ridder in de  Order van de Oliefant, in 1636 werd hij staats kanseliern in 1637 Gouverneur van Kopenhagen,  in 1643 Lord Treasurer. Hij was grotendeels aansprakelijk voor de slechte afloop van de  Zweedse oorlog van 1643-45, en toen het Verdrag van Brömsebro was getekend, kwam er eeen onverkwikkelijk scène tussen hem en de koning. Ofschoon Ulfeldt’s ontslag niet werd geaccepteerd.

In december 1646 werd hij uitgezonden als buitengewoon ambassadeur naar Den Haag, maar de resultaten van het leidden van de ambassade hield geen gelijke tred met de kosten die hij in rekening bracht, en toen hij in juli 1647 werd teruggeroepen, esd fr koning erg geïriteerd. Ulfeldt, ondersteund door de Rigsråd en de adel, die tegen het fiscale beleid van de Koning Christian waren benoemde zijn schoonvader, en triomfeerde in deze zaak. Als Lord High Steward was hij de eigenlijke leider van Denemarken gedurende twee maanden, maat dat kwam ten einde door de dood van Christian IV en de verkiezing van Frederick III (6 juli 1648); maar ook de nieuwe koning was niet willig om de hoge uitgave van Ulfeldt en zijn vrouw re tolereren. Hij zond Dina Vinhofvers, een voormalige minnares van Ulfeldt, naar de gevangenis van de Koninklijke familie.

Dina werd veroordeeld door een juri en geëxecuteerd. Ulfeldt voelde zich niet langer gergwenst in Denemarken en de dag na de executie verliet hij Denemarken. (14 juli 1651) met zijn familie.