* 1910 te Malmédy, België - † 1985 te Beauvais

Sinds 1929 te Parijs, als eminent lid van de surrealistische groepering *Cobra” van voor de Tweede Wereldoorlog, wijdde Raoul Ubac zich allereerst aan de fotografie waarbij hij technieken gebruikte als solarisatie en petrificatie- Zo heeft hij in de dertiger jaren werken van André Breton, Benjamin Péret en Paul Éluard geïllustreerd en zijn naam heeft Léo Malet geïnspireerd tot de woordspeling van de titel van een ridderroman. La Louve du Bas-Craoul. Maar vanaf 1945 verwijdert hij zich van de beweging, getroffen door het feit dat de oorlog zich sommige visionaire aspecten van het surrealisme had toegeëigend om te gebruiken in haar eigen gruwelen, Hij gaat zich dan wijden aan de schilder- en beeldhouwkunst, waarbij hij een originele weg inslaat die, onder de dekmantel van abstractie, in feite een terugkeer is naar de realiteit. Hij kreeg vooral bekendheid door het gebruik van leisteen (sedert 1947), dat hij vooral later tot reliëfs en sculpturen bewerkte. Hij maakt ook gouaches en litho's.

In de serie Velden werkt Ubac met samenklonterende harsen op de manier van een boer die zijn land bewerkt, waarbij hij diepe insnijdingen maakt in de materie bij het trekken van regelmatige voren. Het spel van licht en schaduw benadrukt hier dit gevoel van zojuist verrichte arbeid, dat eruit ziet als een luchtfoto.

Aarde – 1967 - Reliëf van samengeklonterde harsen - 135 x 210 cm