Omdat hij 'geheel zoals Jeremia (Jr 26:20) een onheilsboodschap had verkondigd, werd de profeet Uria door koning Jojakim van Juda terecht gesteld. Uria had ongetwijfeld voorspeld dat Jeruzalem in handen zou vallen van de Babyloniërs en was daarna naar Egypte gevlucht. Veilig was hij daar allerminst, want Jojakim was een vazal van faráo Neko. De profeet werd dan ook al gauw naar Jeruzalem overgebracht en met het zwaard gedood, waarna zijn lichaam in een armengraf werd bijgezet. Baruch heeft dit verhaal blijkbaar in het boek Jeremia opgenomen om te laten zien hoe dapper een profeet wel moest zijn, en hoezeer zijn lot afhing van machtige vrienden; die had Jeremia, en hem bleef het lot van Uria dan ook bespaard.