Frans schrijver.

*10.2.1537 Marseille – † l.7.1625 Villefranche-sur-Mer.

Hij kwam uit een aanzienlijke familie (van moeders kant verwant aan het Huis

van Savoie). Hij was een heftig voorvechter van de Ligue, waarbij hij zich in 1559 aansloot; ook na de nederlaag van de Ligue, bleef hij zijn ideeën trouw en trok hij zich te Virieu-le-Grand (Savoie), terug (1596).

Daar schreef hij Epitres morales (1598) en een pastoraal drama, La Sireine (1604), waarin hij zijn ontluikende liefde beschrijft voor Diane de Chateau-morand, die hij in 1600 huwde. Na de dood van Hendrik IV nam hij deel aan de samenzwering der Malcontents (1615) en maakte tenslotte (1625) de veldtocht tegen Genua mee. Zijn voornaamste werk is een roman, L' Astrée (5 dln., 1607-27). Deze roman is in de litteratuur van het Europa van de 17e eeuw het model geweest van de herdersroman, en heeft aldus een uitzonderlijke invloed uitgeoefend, vooral door de verfijnde ontleding van de liefde en de vrai amant. Verdere werken o.a. : La Sylvanire ou la morte vive (1625), een herdersspel in rijmlozo verzen, en Les tristes amours de Foridon, berger (1628), een kleine roman.

LITT. 0. Reuse, La vie et les oeuvres d'H. d'U. (Parijs 1910) ; Magendie, Du

nouveau sur l’Astrée (Parijs 1928)