* Londen 4.9.1969

Hij was een zoon van twee Engelse journalisten die toen hij zes was naar Australië verhuisden. Zij vernoemden hun zoon niet naar de man van de ark maar naar een door Dennis Hopper gespeeld personage in een western. Noach had lang een probleem met acteren. Hij debuteerde al toen hij veertien was, maar bleef ontevreden over zijn beroep. Shine keerde het tij, al had Taylor er moeite mee het toe te geven. Maar ook hij kon er niet om heen dat deze sentimentele film mensen diep raakte.

There's No Fishfood in Heaven en Hé Died With a Felafel in His Hand zijn slechts twee van de merkwaardige titels van films waarin Noah Taylor heeft gespeeld. Taylor ziet er uit alsof hij in gekke Amerikaanse of anderszins onafhankelijke films carriere wil maken. Hij lijkt een beetje op Steve Buscemi.

Hij speelde in rockbands met nog gekkere namen (Honky Tonk Angels, Flipper and Humphrey , The Cardboard Box Mali), hij had een drugsprobleem en hij stelde er een eer in niet te deugen.

Taylor is desondanks het bekendst geworden door redelijk zoete Australische films als The Year My Voice Bróke (1987), Flirting (1991) en vooral Shine (1996), waarin hij de als volwassene door Geoffrey Rush gespeelde pianist David Helfgott als puber portretteerde. In twee films van Cameron Crowe, Vanilly Sky en Almost Famous speelde hij aardige bijrollen. Noah Taylor speelt een computernerd in 'Lara Croft: The Cradle of Life'. Taylors belangrijkste rol tot nu toe is Hitler in Max (2002) van Menno Meyjes. Hij speelt daarin Hitler in 1918, als hij nog niet de Hitler is geworden die iedereen kent en geparodieerd heeft gezien in The Great Dictator.