Tatianos ging na het bestuderen van de Griekse filosofie, te Rome over tot het christendom (tussen 150-165), dat hij in verscheidene geschriften verdedigde. Hij keerde na de dood van zijn leermeester Justinus Martyr (165) naar het Oosten terug, brak tengevolge van zijn strenge ascetische opvattingen waarschijnlijk ca. 172 met de Kerk en werd stichter van de sekte der enkratieten. Bewaard is Tatianos' apologie Oratio ad Graecos, dat een scherpe aanval is op de Griekse cultuur. Tatianos vervaardigde een Syrische harmonie op de evangeliën, de diatessaron.

LITT.: M. Elze, Tatian und seine Theologie (1960).