Hij debuteerde in 1910 met de novelle lresoemi, waarin invloeden van Baudelaire, Poe en Wilde verwerkt zijn.
Sinds 1923 vooral wordt zijn werk gekenmerkt door een ambivalente levenshouding tussen modernisme en traditie.

(Tade wo koe'oe moesji, 1928; Ned. vert.: Liever nog op de blaren, 1964). Groot opzien baarde de erotische roman Kagi (1955; Ned. vert. : De sleutel, (1961), gevolgd door Foeten rôdjin nikki (1962; Ned. vert. : Dagboek van een oude dwaas, 1968). Zijn meesterwerk, Sasamejoeki ( = Stofsneeuw, 1943-1948 ; Eng. vert. : The Makioka sisters, 1957), is een omvangrijk en meeslepend epos. Tanizaki schreef ook novellen en toneelstukken.