Hij verbleef enige tijd in Utrecht en was in Neurenberg leider van de kunstacademie. Hij schilderde o.a. portretten en stillevens, maar is vooral van betekenis gebleven door zijn Teutsche Akademie der edlen Bau-, Bild- und Malereikünste (2 dln., 1675-1679, nw. uitg. d. A. R. Peltzer, 1925), het eerste grote kunsthistorische werk van Duitsland.