Hij had een stem als rommelend onweer, zijn basspel was inventief op twee snaren en zijn postuur indrukwekkend. De Grote Vriendelijke Reus van de popmuziek. Mark Sandman, voorman van de Amerikaanse groep Morphine, Morphine kreeg succes met hun tweede cd. Cure Por Pain, uit 1993. De groep had een ongewone bezetting voor rock 'n' roll: een drummer, een baritonsax en de tweesnarige basgitaar van Sandman. Dat de gitaar ontbrak was nooit een gemis. Zo mooi vulden de diep grauwende saxofoon van Dana Colley en de diepe stem van Sandman elkaar aan. 'Hoge' klanken waren zeldzaam bij Morphine. Hun muziek was ongewoon in bezetting maar bleef popmuziek, want Sandman was een meester in het maken van zich subtiel ontvouwende composities. 'Jazzy' werden ze genoemd, maar dan wel van het soortjazzy dat Torn Waits vroeger maakte- Voordat Sandman in 1990 samen met Colley en drummer Jerome Deupree in Boston Morphine oprichtte, zat hij sinds 1985 bij
Treat Her Right, dat een blues-versie van punk speelde. Treat Her Right kreeg bekendheid in de Verenigde Staten maar daarbuiten niet. Dat lukte Morphine juist wel; de groep was vanaf 1994 populairder in Europa dan in eigen land.

In Nederland speelden ze op Pinkpop en in 1995 op het North Sea Jazz Festival. Vijf platen bracht Morphine tot nog toe uit, een live-album was in voorbereiding. Gure For Pain bleef de blauwdruk voor de latere Morphine-nummers. Ondanks het groeiende succes bleef Morphine in kleine zalen spelen en Mark Sandman hield zich zo vermogelijk van interviews. Zijn verhalen bewaarde hij voor zijn teksten, die handelden over pool-avondjes in het plaatselijke motel en ander typisch Amerikaans vertier. In één van de zeldzame interviews, met het Amerikaanse webmagazine Addicted To Noise, maakte Sandmiln het de journalist spreekwoordelijk lastig. Hij wilde alleen maar praten over datgene wat hij zelfinteressant vond: boeken van Martin Amis en film noir. En met dat laatste kenschetste hij onbedoeld de duistere sfeer van zijn eigen muziek.

Op een popfestival in Italië overleed hij aan een hartaanval. Hij stierf in het harnas, tijdens het tweede nummer van het optreden van zijn band. Nadat hij in elkaar was gezakt heeft een ter plaatse zijnde arts vergeefse pogingen gedaan om hem te reanimeren. Van Sandman waren geen hartklachten bekend. Sandman was 47 jaar.