Hij was kardinaal en abt avn Monte Cassino en de zoon van een hertog. Hij werd op 3-8-1057 gekozen als exponent van de hervormingsgezinde partij. Dat zijn broer, Godfried met de baard, de machtigste man van Italië was, betekende tevens een welkom tegenwicht tegen de anti-hervormings-gezinde Romeinse adel. Hij haalde Petrus Damiani naar Rome en maakte hem tot kardinaal. Hij steunde het verzet tegen het priesterhuwelijk. Stefanus verbood de kardinalen na zijn dood tot een pauskeuze over te gaan, als Hildebrand (de latere Gregorius VII) niet in hun midden was.