Hij werd na de onverwachte dood van (de eigenlijke) Stefanus II op 26-3-752 tot diens opvolger gekozen. Hij trok als eerste paus in 753 over de Alpen naar Ponthion om, gekleed in boetegewaad en met as bestrooid, bij Pippijn de Korte om hulp te smeken tegen de Longobarden. Hij sloot met Pippijn een verdrag ‘pactum’ dat met Pasen 754 in Quierzy-Laon werd bekrachtigd. Op 28-7-754 zalfde hij Pippijn met zijn twee zonen Karel en Carloman in St. Denis en verleende hij de koningde titel Patricius Romanorum. In 755 en 756 wist Pippijn de Longobardische koning Aistulf te verslaan het veroverde gebied schonk Pippijn aan St. Petrus' (756). Hierdoor werd de grondslag gelegd voor de latere Kerkelijke Staat.