Ivo Samkalden

Hij groeide op in een onvolledig gezin en deed in 1936 in Leiden zijn doctoraal examen Indologie. Hij trouwde met Olga Meijers, dochter van de beroemde rechtsgeleerde prof.E,M, Meijersdie als zijn repetitor optrad. In 1938 promoveerde hij op een dissertatie over het College van gedelegeerden uit de Volksraad. Zijn lange carriere in het openbaar bestuur begon hij als bestuursambtenaar in het voormalig Nederlands- Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij in een Jappenkamp. Direkt na oorlog keerde hij naar Nederland terug en werkte een korte periode op het ministerie van Overzeese gebiedsdelen in den Haag. Hij werd benoemd tot secretaris van de belangrijke Commissie-Generaal voor Nederlands-Indië. In die functie bereidde hij het Lingadjatti-akkoord voor, de eerste overeenkomst met de jonge republiek Indonesië.

Hij was minister van justitie in het kabinet Drees (1956-58) en in het Kabinet-Cals (1965-‘66) Hij kreeg als minister van justitie in het kabinet-Cals een storm van kritiek over zich heen, toen hij de zieke oorlogsmisdadiger W. Lages vrij liet uit de gevangenis in Breda. Omdat Lages uitgerekend in Amsterdam hoofd van de Duitse Sicherheitsdienst was geweest, was de komst van Samkalden als burgemeester in de hoofdstad bepaald geen uitgemaakte zaak (1967 – 1977). Het waren de jaren, waarin kabouters, provo's en andere vertegenwoordigers van links de autoriteiten onder vuur namen. Zo kreeg hij te maken met de Nieuwmarktrellen over de aanleg van de metro. Hij beleefde diverse roerige raadsvergaderingen. Hij had een wetenschappelijke komaf , en leek een vreemde eend in de bijt. Volgens velen heeft hij niettemin de verdienste gehad dat hij de deur naar inspraak die Van Hall had dichtgeslagen, weer op een kier zette. De vormelijke en altijd in het grijs gehulde Samkalden had moeite met het omgaan met burgers.

Volgens de gemeente Amsterdam heeft Samkalden tien jaar lang met grote intelligentie en openheid de hoofdstad bestuurd en zijn ambt op een onnavolgbare, zeer humane wijze vervuld. Dat leverde hem een Gouden Medaille van de Stad Amsterdam op, die hij koesterde naast zijn Commandeurschap in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij overleed op 82-jarige leeftijd.