Zij verbleef enkele jaren in Nederlands-Indië. Haar gedichten treffen door de vrouwelijke toon. In haar eerste boeken behandelde zij de problemen van de gestudeerde vrouw van haar tijd: Herinneringen van een onafhankelijke vrouw, onder pseudoniem Ada Gerlo (1915). Zij droeg voorts bij aan de brievenroman van Nico van Suchtelen, De stille lach (1916). In 1960 verscheen haar levendig geschreven Herinneringen uit de oude tijd, over schrijvers die ik persoonlijk heb gekend.

Wrk.: Daadloze dromen (1919); De oude schuld (1922); Verhalen uit het verre Oosten (1930); Het huis in de hitte (1933).

Poëzie: Verzen, I (1905), II (1910); Nieuwe verzen (1917); De ongerepte droom (1950: bloemlezing)