Hij werd in 1886 conservatief kamerlid, in 1892 hoogleraar in de bestuurs-wetenschappen, was sedert 1899 verscheidene malen minister en werd in 1914 minister-president. Onder zijn bewind sloot Italië zich in de Eerste Wereldoorlog aan bij de geallieerden (1915). In 1916 werd hij gedwongen afte treden wegens de nederlagen in de strijd. Binnenslands steunde hij Mussolini in diens streven de oppositie te ontkrachten (1924).