Hij onderging de invloed van de hermetische dichterscholen van Góngora en Marino en stond in relatie met Galilei en Campanellao. Hij is een typische vertegenwoordiger van de belangrijke libertijnse onderstroom van de Franse cultuur uit de eerste helft van de 17de eeuw. Zijn beschrijvende gedichten in Moyse sauvé (1653) en Dernier recueil (1655) kondigen al romantische thema's aan.

Uitg: (Euvres. Ed. Crit, d. J. BALBÉ en J. LAGUY (4 dln., 1967-1971)