Hij was tot de opheffing van de orde (1773) jezuïet, werd in 1775 priester gewijd. Zijn Vollständige-Lese- und Betbuch zum Gebrauch der Katholiken (2 dln., 1783) maakte grote opgang. In 1784 werd hij hoogleraar voor pastoraal- en moraaltheologie te Dillingen, in 1799 in Ingolstadt; in 1800 verhuisde hij mét de universiteit naar Landshut. Hier werd hij de leider van de katholieke restauratie in Duitsland. Hij onderhield contacten met vele vooraanstaande figuren van zijn tijd. In 1822 werd hij coadjutor, in 1829 bisschop van Regensburg. Sailer was een irenische figuur met grote invloed op het geestelijke en culturele leven van zijn tijd. In zijn theologie zette hij zich af tegen Aufklärung en deïsme.