Zij schreef aanvankelijk, geïnspireerd en gestimuleerd door Selma Lagerlof, romantisch-lyrische poëzie en vertellingen, in geen enkelopzicht beïnvloed door de literaire stromingen van haar tijd. Na haar vlucht uit Nazi-Duitsland werd doodsangst een constant thema in haar poëzie, die sterk mystiek gericht bleek en een van de indrukwekkendste getuigenissen van het lijden van het joodse volk zou worden. In 1966 deelde zij met S. Agnon de Nobelprijs voor literatuur (zie afb. bij Agnon).

Wrk.: Poëzie: In den Wohnungen des Todes (1947); Sternverdunkelung (1949) Fahrt ins Staublose (1961; poëzie sinds 1946) ; Sp8.te Gedichte (1965); Teile dich Nacht. Die letzten Gedichte (1971). Toneel: Zeichen im Sand (1962; verz. toneelwerk 1942-1962); Verzauberung Späte szenische Dichtungen (1970). Voorts: Legenden und Erzählungen (1921).