Hij richtte in 1926 het Basier Kammerorchester op, waarmee hij o.a. talrijke wereldpremieres (o.m. van Bartók, Hindemith, Honegger en Strawinsky) uitvoerde. Door zijn huwelijk met de grootaandeelhoudster van het farmaceutisch bedrijf Hoffmann La Roche werd hij een van de rijkste mensen ter wereld. Dat stelde hem in staat om met geld muziek te maken. Hij heeft een ongekende betekenis gehad voor de muziek ontwikkeling van deze eeuw. Hij gaf opdrachten aan componisten als Bartók, Lutoslawski, Hindemith en Boulez. Maar niet alleen met geld maakte Sacher muziek. Hij studeerde muziekwetenschap en orkest-directie. En hoewel hij er niet de persoon naar was om in het spotlicht te staan, waardoor hij als dirigent bij het grote publiek niet erg bekend is geworden, was hij meer dan een uitstekend vakman. Meer ook dan de goedwillende amateur die mecenassen nog wel eens plegen te zijn. Wie, zoals Sacher, is staat is om ritmisch uiterst gecompliceerde werken als Bartóks Music lor Percussion, Strings and Celesta tot een goed einde te brengen, moet wel een voortreffelijk dirigent zijn.

Sachers stijl van dirigeren was nuchter, zakelijk. En zo was ook zijn muzikale smaak. Voor Schonberg en Berg had hij weinig belangstelling. Hij voelde zich thuis in de heldere wereld van Strawinsky en Bartók, en later in die van Boulez, Berio en Ligeti. Al in 1926 richtte Sacher zijn eigen Baselse Kamerorkest op. Omdat veel van de meer dan 200 opdrachtwerken voor dit strijkorkest geschreven werden, heeft hij indirect veel invloed gehad op de klankwereld van de hedendaagse 20ste-eeuwse muziek. Vooral ook, omdat hij graag betrokken was bij de ontstaansgeschiedenis van decompositie. Zijn liefde voor muziek bleef niet beperkt tot de werken van tijdgenoten.

Ook voor oude muziek had hij grote belangstelling. De periode van Mozart tot Mahler sloeg hij over, die kwamen volgens hem al genoeg aan bod. Hij concentreerde zich op de tijd daarvoor. In 1933 stichtte hij de Schola Cantorum Basiliensis als onderzoek-instituut voor oude muziek, sedert 1954 opgenomen in de stedelijke Musikakademie. In 1941 werd Sacher tevens dirigent van het Collegium Musicum Zürich. In 1973 richtte hij de Paul Sacher Stiftung op en ging manuscripten verzamelen. Voor 10 miljoen gulden kocht hij in 1984 de nalatenschap van Strawinsky, een paar jaar later gevolgd door die van Weber. Ze liggen in Basel naast grote composities van deze eeuw die er zonder Sacher niet zouden zijn geweest. Hij overleed op 93-jarige leeftijd in Basel.