Hij was Russisch van geboorte. Van 1939 tot 1969 was hij verbonden aan de Universiteit van Cincinnati als onderzoeker en hoogleraar in de kindergenees-kunde. Van 1970 tot 1973 was hij directeur van het Weizmann-Instituut te Rehovot in Israël. Sabin verrichtte veel werk op het gebied van virussen en het ontwikkelen van vaccins daartegen. Zijn onderzoekingen betreffende kinderverlamming ressulteerden in een oraal vacci daartegen, dat vanaf1955 aan mensen werd toegediend. Het bevat levend virus van stammen die hun gevaarlijke eigenschappen verloren hebben. Het Sabinvaccin wordt in de meeste landen gebruikt; slechts in vier, waaronder Nederland, wordt Salkvaccin toegepast. Een voordeel van het Sabinvaccin is dat het gebruikt kan worden tijdens een epidemie.