* 1917  - †  20-2-2004, Birni N'Konni, Niger. (auto ongeluk)

Bij een auto-ongeluk in Noord-Niger is de Franse filmer Jean Rouch omgekomen in de nacht van woensdag 19 op donderdag 20 februari. Rouche is 86 jaar oud geworden. Dat hij stierf in Mrika,onderweg, mag bijna passend heten. Rouch werkte als filmer een groot deel van zijn leven in Niger, Senegal,Ghana en Mali, waar hij meer dan 70 documentaires maakte, vooral antropologische documenten van stammen en gewoonten in die landen. Rouch filmde rituelen, magiërs, de traditionele jacht op leeuwen en jaguars, maar ook het leven van studenten, arbeiders en scholieren. Zijn films hebben door hun stijl en manier van kijken een grote invloed uitgeoefend op de Franse, en via de Franse op de hele cinema in de jaren vijftig en zestig.

Als zijn belangrijkste films gelden Les maitresfous (1954), Moi un noir (1958) en Chronique d'un été (1961). Rouch leerde zichzelf filmen toen hij, afgestudeerd ingenieur, in 1941 wegen en bruggen aanlegde in Niger. Hij was daar naar eigen zeggen getuige van een " wonderlijke en afgrijselijke begrafenis" en dacht bij zichzelf: "Dit kun je niet beschrijven, dit moet je filmen." Het verhaal wil dat op een dag zijn statief in het water viel en hij toen wel vanaf de schouder móest draaien. Het zou hoe dan ook een stijlkenmerk van zijn films worden en een algemeen kenmerk van de cinéma verité. Voor Chronique d'un été ging de antropoloog Rouch met de socioloog Edgar Morin in zomers Parijs de straat op om mensen te interviewen over geluk. Interviews horen niet bij wat puristen als cinéma verité beschouwen -een camera als oog en een 'onzichtbare' filmer erachter- maar Rouch plakte die term zelf op de film. Het was vooral de losse draaistijl en het schijnbaar richtingloze van de film, die zich door toevallige ontmoetingen op straat liet leiden, waarmee hij een generatie jonge filmers beïnvloedde zoals Eric Rohmer, ]ean-Luc Godard en Francois Truffaut. Zij joegen de film uit de studio de straat op en filmden met een minder plechtige stijl. Het leverde Jean Rouch de eretitel 'pere de Ia NouveIle Vague' op. In Libération van vanochtend zei Rohmer: "Hij is het die de NouveIle Vague zijn vuur gaf."