Paulus V, tijdens een bijeenkomst met kardinalen, prelaten en ambassadeurs, afgebeeld op een schilderij door Pietro de Cortona.

In 1596 werd hij tot kardinaal benoemd en vicaris van Rome en in 1605 tot paus gekozen. In 1606 schreef hij een brief naar Jacobus I van Engeland, waarin hij hem geluk wenste met zijn troonsbestijging en vroeg hem de onschuldige katholieken niet te doen lijden voor de misdaad van enkelen die een complot tegen het leven van de vorst hadden gesmeed. Hij stak door zijn persoonlijke vroomheid en soberheid scherp af bij de levensstijl van de andere leden van zijn familie, die hij overigens sterk begunstigde. Zijn politiek-juridische opvattingen over paus en staat deden ook zijn tijdgenoten middeleeuws aan. Hij kwam in conflict met Frankrijk, Engeland en Venetië. Voor de bewoners van Rome en de pauselijke staat bracht zijn bestuur een aantal verbeteringen (bijv. van de watervoorziening) en hij voltooide de Sint Pieterskerk te Rome.