Pachman werd in 1954 internationaal grootmeester. Gedurende en na de Praagse Lente (1968) verzette hij zich o.m. door hongerstaking tegen de Russische inmenging en werd herhaaldelijk gevangengenomen. In 1972 vestigde hij zich in de Bondsrepubliek Duitsland. In 1973 werd hem de Tsjechische nationaliteit ontnomen. Zijn memoires werden o.m. – in van elkaar afwijkende versies – vertaald in het Engels: Checkmate in Prague (1975) en het Nederlands: Nu kan ik spreken (1975). In 1990 keerde hij terug naar Tsjecho-Slowakije