Naam van de hoogste godheid uit het kustgebied van Peru, tevens van het aan hem gewijde enorme heiligdom van de maancultus van de Chimu, dat als ruïne bewaard is gebleven. Het heiligdom ligt aan de kust, 40 km ten zuiden van Lima en dateert uit de Tiahuanaco periode. Om het heiligdom was een grote stad gebouwd, wijd in aanleg, met geplaveide straten, waarvan men talrijke overblijfselen heeft teruggevonden.

Eeuwenlang was dit heiligdom het godsdienstig centrum bij uitstek voor de Indianen. Tevens was het orakel en bedevaartsoord. Zelfs na de verovering door de Inca’s, die te Pachacamac een tempel voor hun zonnecultus oprichtten, bleef het oude heiligdom voor de omwonende bevolking het belangrijke religieuze centrum; het orakel werd wel door de Incavorsten geraadpleegd.

Literatuur:

W.R Strong, J.M. Corbett, A ceramic sequence at Pachacamac (1943).