* 21.10.1856 Winschoten, - † 6.1.1923 Zeist.

Paap studeerde rechten en vestigde zich in 1887 als advocaat in Amsterdam. Hij woonde enkele jaren in Berlijn, daarna tot zijn dood in Zeist. Paap was medeoprichter van de Nieuwe Gids, maar verliet de redactie reeds na één jaar. Hij kwam onder de invloed van Multatuli, na wiens dood hij, samen met diens weduwe, de tiendelige brievenuitgave verzorgde. Aan Multatuli droeg hij ook zijn voornaamste werk Vincent Haman op, een satirische sleutelroman met als hoofdpersoon Lodewijk van Deyssel, gericht zowel tegen het estheticisme van de Tachtigers als tegen het gezapige van de oudere generatie.

Werken (toneel) Een gracht idylle (1908) Romans: De doodsklok van het Damrak (1908), De kapelaan an Diestermonde (1910).

Uitgaven: door Colmjon (1927) en Ter Braak (1936).

LITT.

M. ter Braak, Inleiding tot Vincent Haman (1936); J. Meyer, W.A. Paap, Zeventiger onder de Tachtigers (1959); G. Stuiveling, De derde Paap (in: Vakwerk, 1967).