Hij werd op 23 jarige leeftijd tot priester gewijd. In 1820 werd hij vicaris van Rome. Hij vervulde diverse diplomatieke functies onder Pius VI en Pius VII. Voor de pauselijke staten betekende zijn keuze op 28-9-1823 een streng reactionair regime, wat hem zeer impopulair maakte, ondanks de vele verbeteringen die hij intern wist door te voeren. Met koning Willem I van Nederland sloot hij in 1827 een concordaat, dat overigens slechts gedeeltelijk ten uitvoer werd gebracht. Hij stichtte de congregatie voor Studies en bevorderde de missie en de liefdadigheid.