* 25-9-1846, Sint Petersburg  -  †  22-6-1940, Graz

Köppen was Rus van  afkomst, maar uit oorspronkelijk Duitse voorouders.

Hij verrichtte onderzoek naar de relatie die er bestaat tussen de temperatuur en de plantengroei. In 1870 promoveerde hij op dit onderwerp aan de universiteit te Leipzig. Van 1875-1919 was Köppen verbonden aan de Deutsche Seewarte te Hamburg. Eind 19^de eeuw wijdde hij zich vnl. aan de maritieme meteorologie, daarna aan het onderzoek van de vrije atmosfeer. Nadat hij in 1919 gepensioneerd was, ging zijn belangstelling geheel naar de  klimatologie uit, die hij met enkele jongere medewerkers (zijn schoonzoon Alfred Wegener, later ook Rudolf Geiger) naar geheel nieuwe richtlijnen bewerkte. Köppen maakte in 1884 een wereldkaart waarop de klimaatgordels waren aangegeven. In 1900 introduceerde hij een systeem om klimaten te classificeren. Zijn indeling van de  klimaten is in vrijwel ieder leerboek van  de klimatologie en geografie te vinden.

Werken: 

Grundlinien der maritimen Meteorologie (1899), Die ethnologische Wirtschaftsforschung (1917) Die Klimate der geologischen Vorzeit (1924), Handbuch der Klimatologie ( 5 dln. 1938, met R. Geiger).